Eliza Kopec (Warschau, 1960) bouwt haar abstracte werk op uit eenvoudige geometrische vormen. Ze baseert haar beslissingen over kleur, vorm en ritme op zelfbedachte systemen waarmee ze een tekst of cijferreeks 'vertaalt' in een beeld. Zo kan bijvoorbeeld iedere letter van een gedicht een eigen kleur of vorm krijgen. De opbouw van zo'n gedicht bepaalt dan hoe het schilderij eruit gaat zien. In feite speelt in haar 'vertalingen' het toeval dus een grote rol. Kopec hoopt dat er zo aanknopingspunten ontstaan voor beelden van universele schoonheid. En zo nodig zet ze daartoe het toeval naar haar hand.
genres: expo